Moja przyjaciółka zawsze mi pomaga. Beata nie doradziła przyjaciółce, by natychmiast złożyła papiery rozwodowe. Ani też, by spróbowała zacisnąć zęby dla dobra dzieci. Bo w przyjaźni nie chodzi wcale o cenne, mądre rady, ani o to, by ktoś rozwiązał za nas dylematy. Często przyjaciółka ma zupełnie inne zdanie na jakiś temat niż my, ale akceptuje to, że postępujemy inaczej. - Pamiętam, jak mój brat stracił pracę, po raz piąty czy szósty, i przybiegł do mnie z prośbą o pożyczkę, choć nie spłacił jeszcze poprzedniej - wspomina Grażyna. - Iza, gdy jej o tym opowiadałam, westchnęła „Pewnie już zrobiłaś mu przelew? W takim razie ustal z nim przynajmniej od razu, co zrobi, jeśli nie będzie mógł cię spłacić. Może pomaluje ci płot? Albo będzie kosił wam trawnik co tydzień?". Inni ludzie łapali się za głowę, mówili, że jestem głupia, bo znów dałam się wrobić. Sprawiali, że czułam się fatalnie z samą sobą. Iza zaakceptowała moją decyzję, nie komentowała jej, a jednocześnie próbowała pomóc mi w ramach tego wyboru, którego dokonałam.